Şiirler ve Türküler


Sakarya Meydan Muharebesi öncesi, teftiş yapan komutanlardan biri;
Nerelisin asker ?
Diye sordu.

Ay ışığında gözleri gümüş gibi parlayan bu komutanın
Mustafa Kemal Paşa olduğunu anlamıştı.

Avanos’luyum komutanım
Dedi.

O sordu;
Sizin oralarda da aylı geceler, bu kadar güzel midir asker ?
Benim vatanımın her yanında aylı geceler güzeldir, komutanım
Dedi.

O gülümsedi.

Bir müddet,
Ovada kıvrılarak akan,
Sakarya Nehri’nin sularında yansıyan
ay ışığını izledi.

2003 de
Gazi Hüseyin Dede
O günü yaşarken ,
Yeniden ,
Döndü
nemli gözlerle
O’nu tanımanın
Mutluluğu
ve
Erken kaybetmenin hüznüyle,
O
Rüzgar gibi geldi,
ve
Geçti.

Dedi.

Neşet’im hep çalar söyler türküler
Babasına Muharrem Ertaş derler
Dert bittikçe bağrımıza o yükler
Korkma be Neşet’im bu sevgi bitmez

Senin yüzünden biz dertli olduk
Acılara güldük kederle coştuk
Seni dinlemezsek biz hasta olduk
Korkma be Neşet ‘im bu sevgi bitmez

Zahideyi sevdik onunla öldük
Yandı bağrımız hep çöle döndük
Türkülerin ile biz seni sevdik
Korkma be Neşet’im bu sevgi bitmez

Yiğit diye, Ana evlat doğurur
Devir döner sana dost, düşman olur
Zalım felek darbesini sert vurur
Yanan yüreğine su olsam anam

Sevgi ile bakardın hep yüzüme
Kondurmazdın ne bir toz, ne bir leke
Evhamlanıp uyanırdın her gece
Yanan yüreğine su olsam anam

Su Olsam AnamOğlum derdin, ayırmazdın gözünü
Kızım derdin, öğüdünü sözünü
Evlat için verirdin sen özünü
Yanan yüreğine su olsam anam

Kadir kıymet bilemiyor ki insan
Her şeyi yine (sen) bildiğin gibi san
Söylemezsin bile, belki aç kalsan
Yanan yüreğine su olsam anam

Küçük kaldık, büyütmedin gözünde
Bilemedik sırlar saklı sözünde
Cefakarlık hep var senin özünde
Yanan yüreğine su olsam anam

Bugünlerde buralardan bir dertli geçti
Yaremi elleyip of derdimi deşdi
Çekilmez çileleri (hep) bize mi biçti
Felek senin elinden nere gidem ben

Su bulanık yüzemiyom
Nerde gezen sezemiyom
Sırma saçın çözemiyom
Görem desem göremiyom

Dağ ardını bilemiyom
Kız bakmaya kıyamıyom
Seni gören şu gözlerim
Hiçbir zaman yumamıyom.

Acılar hep gelir başa
Yarsız geçen ömür boşa
Sular akar taştan taşa
İçsem desem içemiyom

Halil’im der zor muhannet
Düşmeye gör, ne muhabbet
Verdiğinden, umma medet
Ne gelirse, dosttan gelir

« Önceki SayfaSonraki Sayfa »