Avanos Kapadokya

Bugün ateş düştü yürek yaralar
Sıralanmış da ağlıyor analar
Bayrağa sarılmış Yavru kuzular
cansız yavrular
Garazın banaymış yüce yaradan…

Kara haber geldi dağlar iniler
Güzel sesin kulağımda çiniler
Sana söylediğim eski ninniler
Güzel bağım gazel oldu neyleyim…
Güzel bağım hazan oldu neyleyim…

Yüce dağ başının suyu içilmez
Anne kuzusuna değer biçilmez
Paha biçilmez
Kalleş urba değişmiş, düşman seçilmez
Evladım öldü de vatan sağ olsun…

Vay ne açsın güneş ne yansın ateş!
Beni yakan bu köz yürekte kardeş
Can evinden vurulmuş acılı eş
(Sevdiğinden ayrılmış acılı eş)
Yiğidim öldü de vatan sağ olsun…

Aslanım öldü de vatan sağ olsun
Askerim öldü de vatan sağ olsun.

Halilim dışarda kuruldu tuzak
Yaklaşma düşmana dur ondan uzak
Ne olur kardeş kardeşe yaşasak
Kırk asırlık yurdum bölünmesin gel.

H.İbrahim TOKMAK
20.09.2009

DEDE hazırlanırken
İşe gitmeye,
Gelir komşu kadın;
İki gözü,iki çeşme,
Endişe eder
Uzun kıştan
Çocuklarının rızkından…
Bir canavar dadandı
Bizim tarlaya
Kurutacak ürünün
Kökünü valla…
N’olur
Bir şeyler yap Dede
Kurtar ürünü,
Yoksa,
Kışta kıyamette
Çoluk çocuk
Perişan olur
Memlekette,
Senin üstüne
Başka avcı m’olur

DEDE, tamam der ,
Yarın şafakta
Sipere yatayım
Nasıl bir canavarmış
Kellesini alayım
Komşu umutlanır
Siler
Gözlerini gülerek,
gider
Kal sağlıcakla diyerek.

Ertesi sabah
Çok erken
Kalkar,
eşeği, erzağı,
tüfeği, bıçağı
Hazırlar,
Yola çıkar.
Tarlaya varır.

Bir hendeği
Mevzi tutar.
Tüfek hazır
Yerde tam siper

DEDE tarlayı gözetler.
Bir çıtırtı duyar
güneyden
bekler yaklaşsın
ürünü yok eden
Bakar ki;
Bir tarla faresi
Avanos’lular der “geleni”
Hiç ses etmez DEDE
bekler siperde
“Geleni” iki ayak üstünde
Sapından tutar
Başağın nazik boynunu eğer,
Nefis buğdayı çıtır çıtır yer.

DEDE horozu gerer,
tüfek yüzde,
göz gez arpacık,
Bitirince yemeyi
El pençe divan duruverir
Farecik.

Basmaz tetiğe,
bir fare daha gelir
tutar sapından buğdayı
Eğer ince boyunlu başağı
O da çıtırdatır zevkle
Leziz buğdayı
bitirince deneyi,
El pençe selamlar DEDE’yi
Yine göz gez arpacık yapar
Tetiğe basamaz
3-4-5-6- yedisi de
el pençe divanda
büyük bir saygıyla
DEDE’yi selamlar.

Bu güzelliğe kıyamaz
TOKMAK DEDE.
Sevgiyle onlara güler.
Evde ;
7 baş horantam var
Geçimini temin eder
Onları el üstünde tutarım,
Görmedim insandan.
Sizden gördüğüm saygı kadar…
Haydi geleniler,
Tüm tarla sizin
Yiyin yiyebildiğiniz kadar.

Bu sonsuz ovalar,
Bu uçan kuşlar,
Bu buruşmuş yüzler,
Bu susuz toprak gibi
çatlamış eller,
Bu yüksek dağlar,
Bu özgürlük,
Bizim.
Bu insanlar Büyük,
Bu çocuklar güzel,
Bu umutlar…
Umutlar
Bizim.

Kuzey, yağışlı yeşil,
Güney, sıcak verimli,
Doğu, dağlık ve karlı,
Batı, dünyaya açılan kapı,
Bu memleket, bizim.

Bizi çevreleyen denizler,
Bu denizler gibiyiz…
Çılgın Karadeniz,
Marmara
Ege
Akdeniz gibi maviyiz.

Hepimiz… biziz,
Bizi biz yapan,
Hepimiz, biriz,
Ayrılmak yok…!
Siz… Biz…
“Biz bize benzeriz”
Biziz Hepimiz.
Biz Biziz,
Bizi vareden,
Bu Dostluk, Bizim,
Bu Memleket, Bizim

Sev beni beni

Bir bahar seli gibi , Taştın mı yine
Gözlerim yollarda , beklerim seni,
#Bir sevda uğruna, çektiğim çile,
Yetişir sevdiğim , Gel yine yine.

Uzak diyarlarda hasretlerdeyim,
Çoğalıp bitmeyen hep dertlerdeyim,
#Gelse bir haberin ümitlerdeyim
Sevinirim birden ben yine yine

Ulaşamaz isem; sevdiklerime,
Ümit bağladığım, dileklerime,
#Vakit bulamazsam; yazmaya bile,
Yinede sen beni, sev yine yine

Yinede sen beni, sev beni beni.

Yinede sen beni, sev beni beni
Yinede sen beni, sev beni beni.

Sakarya Meydan Muharebesi öncesi, teftiş yapan komutanlardan biri;
Nerelisin asker ?
Diye sordu.

Ay ışığında gözleri gümüş gibi parlayan bu komutanın
Mustafa Kemal Paşa olduğunu anlamıştı.

Avanos’luyum komutanım
Dedi.

O sordu;
Sizin oralarda da aylı geceler, bu kadar güzel midir asker ?
Benim vatanımın her yanında aylı geceler güzeldir, komutanım
Dedi.

O gülümsedi.

Bir müddet,
Ovada kıvrılarak akan,
Sakarya Nehri’nin sularında yansıyan
ay ışığını izledi.

2003 de
Gazi Hüseyin Dede
O günü yaşarken ,
Yeniden ,
Döndü
nemli gözlerle
O’nu tanımanın
Mutluluğu
ve
Erken kaybetmenin hüznüyle,
O
Rüzgar gibi geldi,
ve
Geçti.

Dedi.